The story of Caro
Wat doet een Hollandse vrouw in het verre Marokko? Die vraag krijgt Caroline Cornelisse (44) vaak te horen. Een groot deel van het jaar woont en werkt ze in Marrakesh. “Ik hou van dit land. En nee, het is niet zo strak georganiseerd als in Nederland, maar juist door het ongeplaveide zijn de mogelijkheden hier eindeloos.”
Ze is een bekende verschijning in de nauwe straatjes van de medina in Marrakesh. En dat is niet zo gek, want met haar opgestoken blonde haar en lange postuur valt ze op tussen de veelal gesluierde vrouwen en donkerharige mannen. Of ze nu op de fiets zit of met stevige pas voorbij loopt, ze heeft altijd een vriendelijk woord over voor de mensen op straat. “Hi Caro! How are you?” klinkt het geregeld. Haar antwoord is steevast een vrolijke: “I’m good and you?” “Yes, fine, I’m fine, thank you!” En dóór gaat het, want deze ondernemende vrouw is altijd onderweg op een creatieve missie, voor haarzelf, haar florerende reisorganisatie of haar mooie riad.
Sinds Caroline zo’n vijf jaar geleden besloot het roer om te gooien, woont en werkt ze de ene helft van het jaar in het Noord-Hollandse Alkmaar en de andere helft in Marrakesh in Marokko. In deze bijzondere stad kocht ze een riad die ze liet verbouwen tot een kleinschalig hotel. Hier ontvangt ze meerdere keren per jaar groepen, veelal vrouwen, die samen met haar op reis gaan. Liefde voor Marokko heet haar bedrijf en die naam is zeker niet toevallig gekozen. Caroline: “Ik begon mijn avontuur in Marokko vol nieuwsgierigheid en inmiddels hou ik van dit land waar bijna alles kan. Het was een land dat me altijd al fascineerde, met zijn rijke cultuur en levendige kleuren. De eerste yogareis naar Marrakesh was het begin van een magische ontdekkingsreis. Via yogalerares Gitty ontmoette ik Jalil, een lokale gids. Hij opende mijn ogen voor de rijkdom van de Marokkaanse cultuur. We hadden bovendien zo’n goede zakelijke klik dat we onze samenwerking uitbreidden.”
Caroline vervolgt: “Samen verkenden we allerlei ideeën om niet zomaar toeristische reizen te organiseren, maar belevenissen en ervaringen die een mooie en positieve impact zouden hebben, op de reizigers én op de lokale mensen. Jalil zei een keertje tegen me: ‘Caro, je hebt me laten zien dat ik meer kan doen dan alleen gids zijn.’ Zijn woorden raakten me. Ik realiseerde me dat mijn werk niet alleen over toerisme gaat, maar over het creëren van kansen, voor mij, maar óók voor de lokale gemeenschap.”
Maar laten we eerst even teruggaan naar het begin, naar het jaar 2020, als de wereld op slot gaat vanwege de coronapandemie. Caroline heeft eerder al een paar yogareizen naar Marokko georganiseerd. De deelnemers brengt ze onder in mooie hotels, een regeling die prima werkt. En ze bezit op dat moment, samen met een vriendin, een huis in Alkmaar dat ze verhuren. Ze besluiten het te verkopen en de winst elders te investeren. Maar het bedrijfspand dat ze in eerste instantie op het oog hebben, laat Carolines hart niet sneller kloppen. In overleg met haar zakenpartner besluit ze om iets anders te doen met haar deel van het geld. Want is het niet ontzettend handig om een eigen plek in Marrakesh te hebben waar haar reisgezelschappen en zij én haar gezin zelf kunnen verblijven? Gedurende een aantal maanden struint ze het Marokkaanse Funda af en spot daar uiteindelijk een pand dat haar bevalt. Gids Jalil is haar hulp ter plekke en bekijkt het voor haar. De riad is nog maar een paar jaar oud, bouwtechnisch tiptop in orde, alleen wel erg traditioneel qua looks. “De inrichting was totaal niet mijn smaak, veel donker hout en rode kussens”, vertelt Caroline. “Ik hou juist van licht en naturel. Maar ik zag meteen voor me hoe prachtig dit kon worden.”
Als de koop gesloten is, gaat er een bouwploeg aan de slag. Caroline zit in Alkmaar, er zijn coronamaatregelen, reizen naar Marokko is onmogelijk. “Sommige mensen in Nederland verklaarden me voor gek, wat moest ik in vredesnaam met een huis in dat verre land? En helemaal nu de wereld op z’n kop stond? Ik liet me niet van de wijs brengen, ik vaar altijd op mijn intuïtie en zakelijk instinct. Ik vóelde aan alles dat dit goed was.”
En haar gevoel was goed. Als de pandemie voorbij is en er weer gereisd mag en kan worden, neemt haar onderneming een vlucht. Samen met een aantal creatievelingen, zoals interieurontwerpster Suus, kunstenares Tiny, schrijfster Flory en mentor en coach Maureen organiseert ze per jaar zo’n tien themareizen en laat ze nieuwsgierige mensen kennismaken met de magie van Marokko.
Hoe zien haar dagen in Marrakesh eruit als de reizigers vertrokken zijn en zij alle vrijheid heeft? Caroline lacht: “Ik verveel me nooit! Ik hou ervan om op mijn fiets door de stad te gaan. Te stoppen als ik een bijzonder winkeltje spot. Ik kom hier nu al jaren en ook voor mij heeft Marrakesh nog onontdekte plekjes. Laatst liep ik een winkeltje binnen met allerlei kleding voor mannen. De eigenaar zelf zag er zo verzorgd en prachtig uit, ik was diep onder de indruk. Alles wat deze man verkocht was handgemaakt in de prachtigste kleurencombinaties. Dit soort ontmoetingen maakt me dankbaar én geeft me energie en inspiratie.” Zelf laat Caroline ook allerlei moois maken, voor haarzelf, haar gasten en voor de riad. Van kussenhoezen tot sieraden en zelfontworpen jurken. Hiervoor gaat ze op jacht in de souks. Inmiddels heeft ze zo haar vaste adresjes, waar ze kralen, stoffen en andere mooie materialen koopt. “Ik kom vaak bij een verkoper die me dan de sleutel van zijn opslag geeft. Dan mag ik op eigen houtje zoeken in die enorme stapels naar mooie stoffen waarvan ik dan kussenhoezen of een sprei laat naaien. En in een winkel waar ze antieke sieraden verkopen, zoek ik de kralen uit voor mijn collectie kettingen en armbandjes. Die laat ik dan maken door een jonge Marokkaanse vrouw die hiermee weer een klein inkomen verdient.”
Op andere dagen fietst ze door de oude stadspoort naar het moderne deel van Marrakesh, want ook daar is veel moois te zien. Natuurlijk de bekende trekpleisters zoals het Yves Saint Laurent Museum en Le Jardin Majorelle, maar ook hippe koffietentjes waar lokale stadsbewoners komen om te kletsen of te werken. Net als in Nederland zitten hier mensen achter hun laptop en hangt er moderne kunst aan de muren, net even een andere sfeer dan in het historische deel van Marrakesh. Caroline: “In dat deel van de stad ga ik graag naar een restaurant waar ze zulk heerlijk eten serveren. Eten dat qua kwaliteit en presentatie niet onderdoet voor een goed restaurant in Parijs of Amsterdam.” Ze lacht haar sprankelende lach. “Heel soms wil ik weleens iets anders proeven dan een tajine of couscousgerecht, hoe verbonden die ook zijn met de cultuur en magie van dit mooie land.”
Ze vervolgt: “Tijdens onze reizen laten we ook altijd een mix van traditioneel en modern Marokko zien. Ik probeer de magie van de plek te vangen en door te geven. Het dakterras met kaarslicht, de gesprekken laat op de avond, de zonsopgang in de woestijn, het is die betovering die mensen raakt. Maar het echte geheim zit in de verbinding die we leggen met de mensen hier. Dat is wat telt. Voor mij is het belangrijk dat elke stap die ik zet, goed is voor Marokko en haar mensen. Ik weet dat ik dit niet kan doen zonder Jalil en onze lokale vrienden. Samen maken we iets moois voor nu en voor de toekomst, voor de reizigers én voor de mensen hier.”
